Kościół parafialny p.w. św. Katarzyny Aleksandryjskiej został prawdopodobnie zbudowany razem z miastem lokacyjnym w XIV w. Prawdopodobnie budowę kościoła rozpoczęto około roku 1290, ukończono zaś około 1302 roku. Pierwotnie był filią kościoła św. Jakuba w Starej Górze. Wraz z upływem czasu kościół miejski przekształcił się w parafię. Potwierdzeniem tego był dokument wystawiony przez biskupa Wacława z Wrocławia 25 czerwca 1386 roku, według którego Henryk ze Starej Góry odstępuje prawa patronatu nad górowskim kościołem. Parafia zyskała wówczas duże znaczenie, o czym może świadczyć fakt iż została zanotowana w źródłach jako siedziba archiprezbiteriatu (1335 rok). Nie wiadomo jak wyglądała pierwotna budowla kościoła, gdyż spłonął on całkowicie w czasie wielkiego pożaru miasta w 1457 r., a nowy, wzniesiony na jego miejscu, został zbudowany od podstaw. Budowa trwała przez wiek XV i XVI, o czym świadczą daty wyryte wielokrotnie na cegłach chóru ( 1552) i na chorągiewce na wieży ( 1511). Ponownie wnętrze kościoła i dach uległy spaleniu w czasie pożaru w 1759 r., ale już po czterech latach odbudowano go. Obecny pochodzi z przełomu XV-XVI wieku Z początku XV zachowały się jedynie zachodnie przęsła budowli. W 1963 roku doszło do osunięcia stropu oraz filarów. W wyniku czego zawaliła się część kościoła. W 1973 roku doszło do pęknięcia jednego z dzwonów kościelnych. Obecnie kościół znajduje się na skrzyżowaniu ulic Ściegiennego i Hawrysza. Jego wschodnia i północna strona wychodzą na ulicę Poznańską, zaś południowa na Armii Krajowej. Wzniesiony został przy murach obronnych w pobliżu Bramy Polskiej.